SoKaK

   sokaklarda dolaşıyorum ,milletin gözlerine bakıyorum ,çocuklar ve gençlerin dışında gözünde -yüzünde nur olan birini göremiyorum .Yabancıların alayının gözlerinin içi gülüyor, bizim millete birileri ,sanki karanlıklar prensi gibi birisi-birileri karanlık bulaştırmış ,insanların ruhu -gözleri-yüzleri kararmış. .Kimsiniz kardeşim siz ? bu insanların ruhlarını bu kadar da kararartmaya ne hakkınız var herkes birbirine düşman gibi bakıyor -karanlık bakıyor .Nerde o bu toprakların o aydınlık yüzleri ,yok ettiniz aydınlık-umut dolu gençleri -fidanları ,  geriye karanlık -umutsuz bakanlarla ,karanlık-çakal bakanlar kaldı , ne olacak yani ,şimdi bu yarattığınız toplum çok mu güzel oldu ?sizin yaptığınız yemek bumu ? sizin yaptığınız bu yemek kimsenin hoşuna gitmez kardeşim ,sizin yemeğiniz böyle iğrenç olur ve bu yemeği ancak sizin gibi kifayetsiz ve iğrenç karanlık -çakallar-leş kargaları sever ,biraz olsun ışığını kaybetmemişler sizden de sizin yaptıklarınızdan da iğrenir ve kesin çöpe gideceksiniz, bunu uzatamayacaksınız bile ,çünkü sizler gerçekten bu toplumu hiçbir zaman yapılmadığı kadar fazla kararttınız -midemizi bulandırdınız, defolun gidin artık,bu kadar da yüzsüz olmayın  ..... bu insanlar bu kadarını da hak etmiyor ,gerçi suçun büyüğü yine bizlerde,  sizlere yol verdik sizleri mazlum sandık ama sizler gerçekten  bu güne kadar gelenlerin en açı en yüzsüzü çıktınız ,yuh size ... 

Evet satıyorum sattım diyenler bile harbiden, alenen-açıkça alıyor- satıyor , içimde öyle bir his varki ;sahibi olduğumuzu sandığımız hiç birşeyin sahibi değiliz ve aslında biz farkında bile olmadan gitmişiz"biz artık biz değiliz".biz artık klonlanmış koyunların bir üst aşaması  olan "free "(!) koyunlarız...free

sabah ve yine sıkıntı çöktü ,aslında neşeli ve hırslı başlıyorum ama o trafik ve kargaşanın göbeğine anlamsız  bir şekilde giriyorsun, sanki vardığın nokta varmayı istedğin noktaymış gibi saldırıyorsun ,geldiğin noktanın aslında seni boğan ,mecburen geldiğin yer olduğunu görüyorsun ,bu anlamsız ve gereksiz engeller senin gerçek engellerini perdeledğini anlıyorsun,dolaşıyor ,aşıyor ,dolaşıyor aşıyor ,bir sürü kısır döngü içinde duman altı oluyor ,şapşal bir şekilde günü ,anı zamanı geçiriyor ,bir kenarda doturup soluklanınca bomboş bir hayatı tamamlamaya az kaldığını farkediyorsun,  işte o an, zaten bulanık kimyan daha  da bulanık bir kıvam alıyor ve"sabah yine sıkıtı çöktü "oluyorum...(ve bundan size ne? dimi ?!!!)...(çünkü bu benim bulanıklığım...)